کتاب «پرتوهای درخشان» که ترجمه‌ی اثر گران‌قدر «الأنوار الساطعة في شرح الزيارة الجامعة» است، یک اثر فوق‌العاده و کم‌نظیر در شرح زیارت جامعه کبیره محسوب می‌شود. این کتاب، حاصل عمر پربرکت مرحوم آیت‌الله شیخ جواد کربلایی است که مسیر علمی و معنوی او یه حس عجیبی از شکوه و اصالت را القا می‌کند.

ایشان از مجتهدانی بود که در بهترین حوزه‌های علمیه آن روز، از کربلا و نجف تا قم، پرورش یافت و از محضر استادان بزرگی همچون آیات عظام بروجردی، خویی و گلپایگانی بهره برد. اما آنچه شخصیت او را متمایز می‌کند، تلفیق ژرف‌اندیشی فقهی با سلوک عملی و عرفانی است؛ گوهر نابی که از محضر عارفانی چون سید علی قاضی و آقا جمال گلپایگانی کسب کرد.

در این کتاب، مؤلف نخست در «رسالة الولاية» به مباحث ناب اخلاقی و چگونگی سیر و سلوک عملی می‌پردازد و سپس با استناد به آیات قرآن و روایات معتبر، مقام ولایی معصومین (ع) را به شکلی بدیع تبیین می‌کند.

نکته‌ی جالب اینجاست که ایشان در شرح فرازهای زیارت جامعه، تنها به بیان معنوی بسنده نکرده، بلکه با تسلطی حیرت‌انگیز، مباحث گسترده‌ای از لغت، صرف و نحو، فقه، کلام، فلسفه و عرفان را نیز گنجانده است. مباحث عمیق کلامی شیعه، از توحید و نبوت تا امامت، بداء، علم غیب و معاد جسمانی، در این اثر با بیانی شیوا و مستدل توضیح داده شده‌اند.

خواندن این کتاب، یه حس عجیبی از نزدیکی به عمق معارف اهل بیت (ع) و عظمت بی‌کران مکتب تشیع را در دل زنده می‌کند و بی‌شک مطالعه‌ی آن برای هر جوینده‌ی حقیقت، تجربه‌ای فوق‌العاده و فراموش‌نشدنی خواهد بود.