هدف اصلی این کتاب جست و جوی مداوم برای کشف روش‌هایی است که به وسیله آنها شأن و انسانیت والدین و کودکان پا بر جا بماند و بر آن تاکید شود.

قسمتی از کتاب را می خوانید:

قبل از اینکه بچه‌دار شوم تصور می‌کردم مادری فوق‌العاده برای فرزندانم خواهم بود. خود را در حل مشکلاتی که دیگران در تربیت فرزندانشان داشتند، بسیار ماهر می‌دانستم، تا اینکه خودم صاحب سه فرزند شدم و تجربۀ زندگی کردن با فرزندانم به من آموخت مادر بودن چه قدر می‌تواند مشکل باشد. هر روز صبح با خودم فکر می‌کردم«مطمئناً امروز، روز متفاوتی خواهم داشت»اما هر روز مانند روزهای گذشته سپری می‌شد.

«تو به اون بیشتر از من غذا می‌دی» «من فنجان صورتی نمی‌خوام. فنجان آبی رنگ رو دوست دارم» «این سوپی که درست کردی حال آدمو به هم می‌زنه» «چرا دعواش نمی‌کنی، به من مشت می‌زنه. دروغ می‌گه من اصلاً بهش دست نزدم. من دوست ندارم برم تو اتاقم، مگه تو رئیس منی که به من دستور می‌دی!»