کتاب «تاریخ بنیادی» اثر فردریش ماینکه، یکی از جذاب‌ترین و بحث‌برانگیزترین چهره‌های فکری آلمان است که مسیر فکری‌اش یه حس عجیبی از تحول را نشان می‌دهد: از همراهی اولیه با نازیسم تا طغیان نهایی علیه آن.

در این اثر، ماینکه به سراغ اندیشه‌های فوق‌العاده‌ی «جامباتیستا ویکو»، فیلسوف ایتالیایی، می‌رود. نگاه ویکو -که شبیه به ابن خلدون- بر محوریت علوم انسانی و واکاوی تاریخ تمدن‌ها می‌چرخد. او در مقابل آن نگرش خشک و ریاضی‌وار دکارتی می‌ایستد که نقش تاریخ و تحولاتش در زندگی انسان را نادیده می‌گرفت. این تقابل، اساس آن دیدگاه انقلابی شد که به «تاریخ‌گرایی» معروف است.

«تاریخ بنیادی» در واقع سفری است برای کشف ریشه‌های این جنبش فکری و تاثیر شگفت‌انگیز آن بر درک بشر از خود و جهان. همانطور که ویکو باوری عمیق داشت و می‌گفت: «ما تاریخ را درک می‌کنیم، برای اینکه خودمان سازنده‌ی آن بوده‌ایم؛ و هرکس چیزی را ساخته باشد، قطعاً توانایی فهمیدن آن را نیز دارد.»